ΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝΕ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΡΟΚΟΙ (ή ΡΟΚΑΔΕΣ) ΣΤΑΡΑΤΟΙ (ή ΣΤΑΡΕΝΙΟΙ)

Τι είναι ο εθνικός δρυμός;
Είναι μία γεωγραφική περιοχή με εξαιρετική φυσική ομορφιά, που συγκεντρώνει σπάνια και υπό εξαφάνιση είδη φυτών και ζώων. Όταν το κράτος ανακηρύσσει μία έκταση εθνικό δρυμό, αναλαμβάνει την προστασία του οικοσυστήματός της από καταστροφικές επεμβάσεις και τη διάσωση της ενδημικής χλωρίδας και πανίδας. Ο όρος «Εθνικός Δρυμός» αρχικά επικράτησε στη χώρα μας αντί του «Εθνικού Πάρκου», που ισχύει διεθνώς. Δρυμός σημαίνει «δάσος δρυών», καθώς και «δασωμένη περιοχή, που καλύπτεται από άγρια βλάστηση». Σύμφωνα με την ελληνική και τη διεθνή νομοθεσία, κάθε εθνικός δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα (ζώνη απόλυτης προστασίας), όπου απαγορεύονται δραστηριότητες που θα μπορούσαν να διαταράξουν το οικοσύστημα όπως η βιομηχανία, η εγκατάσταση οικισμών, οικιών, αγροικιών και παραπηγμάτων, η βόσκηση, η υλοτομία, η θήρα, η κοπή, το ξερίζωμα, η συλλογή φυτών κλπ. και την περιφερειακή ζώνη (ζώνη περιορισμένης προστασίας), όπου επιτρέπονται δραστηριότητες.
Πόσοι και ποιοι εθνικοί δρυμοί υπάρχουν στην Ελλάδα;
Στη χώρα μας έχουν αναγνωριστεί δέκα εθνικοί δρυμοί, που καλύπτουν περίπου 690.000 στρέμματα. Ο πρώτος Εθνικός Δρυμός που ιδρύθηκε στη χώρα μας είναι αυτός του Ολύμπου, το 1938. Την ίδια χρονιά ανακηρύχθηκε Εθνικός Δρυμός και ο Παρνασσός. Ακολούθησαν η Πάρνηθα το 1961, το φαράγγι της Σαμαριάς και ο Αίνος το 1962, η Πίνδος (Βάλια-Κάλντα) και η Οίτη το 1966, ο Βίκος-Αώος το 1973 και τέλος, οι Πρέσπες (12) και το Σούνιο το 1974. Η συνολική τους έκταση είναι 687.320 στρέμματα, από τα οποία 343.780 στρέμματα είναι οι πυρήνες τους. Πρόσφατα δημιουργήθηκαν και δώδεκα Εθνικά Πάρκα.Τα Εθνικά Πάρκα θεσμοθετούνται είτε με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) είτε με Προεδρικά Διατάγματα (ΠΔ) με κύρια ευθύνη του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και περιλαμβάνουν περιοχές Natura 2000 και όχι μόνο, με σκοπό την καλύτερη προστασία και διαχείρισή τους

Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΑΙΝΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ είναι ο μικρότερος σε έκταση εθνικός δρυμός της Ελλάδας (22.400 στρέμ.). Περιλαμβάνει δύο πυρήνες: τις κορυφές του βουνού Αίνου και την κορυφή του γειτονικού βουνού Ρουδίου. Η περιφερειακή ζώνη δεν έχει προσδιοριστεί μέχρι σήμερα. Βλάστηση-χλωρίδα: κύριος σκοπός ίδρυσης του εθνικού δρυμού Αίνου ήταν η προστασία του βασικού ελληνικού τύπου ελάτου, του Abies Cephalonica, που αποτελεί και το μεγαλύτερο τμήμα της βλάστησης του δρυμού (17.000 στρέμ.). Μέσα στο ελατόδασος υπάρχουν διάφορα είδη θάμνων, φρύγανα, ποώδη φυτά κ.λπ. Η χλωρίδα του Αίνου είναι εξαιρετικά πλούσια σε ενδημικά και σπάνια είδη φυτών, λ.χ. βιόλα η κεφαληνική, σκουτελάρια η κεφαληνική, πόα η κεφαληνική, Silene Ionica, κόκκινη παιώνια, το Eryssimum Cephalonicum. Στο Ρούδι, στα ΒΔ του κύριου όγκου του Αίνου, υπάρχουν πολλοί θαμνώνες από πουρνάρια, κουμαριές, σχοίνους, χρυσόξυλα κ.λπ. Πανίδα: η πανίδα του εθνικού δρυμού Αίνου δεν είναι ιδιαίτερα πλούσια σε σπάνια είδη. Συναντώνται κυρίως λαγοί, νυφίτσες, αλεπούδες, κουνάβια, τυφλοπόντικες και διάφορα είδη ερπετών. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει 26 περίπου είδη (όρνια, φιδαετοί, ξεφτέρια, κοτσύφια, καρδερίνες, γεράκια, πέρδικες).